بابا نمی تونم امشب از خیر این نامه شماره چهاردهم بگذرم
نمی تونم بی خیال چیزی بشم که دیدم
نمی تونم با اونکه تو کوچیکی و شاد از نشون دادن این عکس فجیع به تو منصرف بشم
بابا
جان بابا
اشک از لحظه دیدن این عکس روی گونه پدرت غلتیده و دوست داره فریاد بزنه و بگه : آخه چرا ؟؟؟؟
بای ذنب قتلت !!!
علی من و مامان
می دونی امروز چه روزیه ؟
می دونی هفت سال پیش درست در چنین روزی چه اتفاقی بزرگی واسه مامان و بابا افتاد ؟
ای ناقلا
آره بابا
هفت سال پیش درست روز 22 تیر ساعت 3 بعد از ظهر من و مامان تو محضر 118 اردکان عقد کردیم و زن و شوهر شدیم
ازدواج !
اتفاقی که می تونه هر انسانی رو به اوج برسونه و رشد بده و بزرگ کنه و با ایمان !
من وقتی با مامانت ازدواج کردم هیچ کدوم از موقعیت هایی که امروز دارم رو نداشتم ، اما مامانت منو قبول کرد ، مامانت تو مهربونی یک ، تو یکدلی ماه و تو صمیمیت و صفا بیست بود .
یادمان باشد به دل کوزه آب که بدان سنگ شکست