باید که سـپر باشم پیش همه پیکان ها

مسئله ای که گاهی ما بزرگترها را پیر می کند ، ما را از کار و زندگی می اندازد ، مارا خمار ، بی حوصله ، کج خلق و بی منطق می کند حالا آنکه تو آنرا خوب می فهمی  ولی  نه جدی میگیری ، نه برایت مهم است و این خیلی خوب است!!!

مسئله ی نامه امروز من با تو مسئله مهم « دوری » است

دوری یعنی وقتی کسی ، کسی را دوست دارد و از او دور است

دوری یعنی وقتی کسی فکر می کند کسی را دوست دارد و از او دور است

دوری یعنی وقتی کسی فکر میکند کسی دوستش دارد و از او دور است

دوری یعنی فاصله ، فاصله یعنی جدایی ، جدایی یعنی دوری و این سلسه پیچ در پیچ ،  همه یعنی زندگی !!!

عزیز دلم

شما بچه ها فقط با چیزی و کسی و جایی خوش هستید که در آنید و نه راست و نه دروغ به هیچ چیزی فکر نمی کنید و دوری هیچ چیزی شما را اذیت نمی کند

و ما بزرگترها فقط کافیست از کسی دور باشیم ، دوری حال مارا بد می کند ، دوری باعث می شود هوای نزدیکی هارا نداشته باشیم ، دوری یکی باعث می شود با خیلی نزدیک ها در بیفتیم ، با آنها خوش نباشیم ، زمان بودن با آنها را وقت تلف کردن بدانیم و خلاصه عمرمان را تباه کنیم

خنده دار است وقتی دوری تمام می شود گویی دوریِ چیز دیگری شروع می شود ، گویی دل هوای جای دیگری می کند و همین نزدیکیِ حاصله را کم کم بی مزه ، نامزه ، بد مزه و بالاخره تلخ می کند !!!

آدم بزرگ ها این طورند بابا

ولی می دانم تو وقتی پیش من نبودی دلت تنگ می شد ولی نه غمباد می کردی ، نه اشک می ریختی ، در عوض حسابی خوش می گذراندی ، چون برای تو آدم های موجود مهم بودند ، اجازه نمی دادی لحظه ای غم به سراغت بیاید ، تو مطمئن بودی فراق تمام می شود پس غصه نداشتی ، چون خدارا باور داشتی

اما ما بزرگترها ، من ، وقتی پیش تو و مامان نبودم غمباد می کردم ، اشک میریختم ، اصلا خوش نبودم ، به آدم های موجود اهمیت نمی دادم ، مدام غم به سراغم می آمد ، چون مطمئن نبودم فراق تمام می شود ، چون انگار خدا را باور نداشتم

این نامه را ننوشتم که تو را نصیحت کنم ، نوشتم که تو مرا نصیحت کنی

ممنونم

حرف های خوبی به من زدی

برای ایمان نصفه و نیمه من دعا کن

علی علی